در سالگرد ۲۲ خرداد صادر شد

بيانيه فعالان جنبش زنان و مدافعان حقوق برابر

در ۲۲ خرداد سال ۱۳۸۴، از دل جمعي که به تدريج "جمع هم‌انديشي فعالان‏‎ ‎جنبش زنان" نام گرفت، و طي دو ‏سال بسياري از گروه‌هاي زنان را گرد هم آورد تا حول "مطالباتي مشترک" فعاليت کنند، تجمعي گسترده در مقابل ‏دانشگاه تهران شکل گرفت. در‎ ‎آن روز جمعي از زنان ايراني از گروه‌هاي مختلف فکري گرد هم آمدند تا ‏اعتراض خود را‎ ‎نسبت به تبعيض در قوانين کشور و به‌ويژه "قانون مادر" کشور يعني "قانون اساسي" اعلام ‏دارند. اين تجمع که با پيوستن افراد و گروه‌هاي متفاوتي از زنان در شهرهاي‎ ‎مختلف کشور نيز همراه شد، نقطه ‏عطفي را در تاريخ جنبش معاصر زنان رقم زد‎.‎سال بعد نيز در بزرگداشت سالروز ۲۲ خرداد، تجمعي ديگر در ميدان هفت‎ ‎تير توسط برخي از گروه‌ها و فعالان ‏جنبش زنان و با حضور فعال جنبش دانشجويي و‏‎ ‎سنديکايي شکل گرفت، و تبعيض در قوانين فعلي مورد اعتراض ‏قرار گرفت. اما اين تجمع با‎ ‎خشونت بسيار سرکوب شد، ۷۰ نفر دستگير شدند، و سپس پرونده‌هاي قضايي براي ‏برخي از‏‎ ‎شرکت‌کنندگان تشکيل شد. اما از دل اين تجمع، کارزار دسته‌جمعي براي جمع‌آوري يک‎ ‎ميليون امضاء با ‏هدف تغيير قوانين تبعيض‌آميز شکل گرفت و به تدريج در سراسر ايران و‎ ‎حتي در خارج از کشور گسترش يافت. ‏همراه با اين حرکت همچنين شاهد تشکيل کمپين‌هاي‎ ‎ديگري همچون کمپين قانون بي‌سنگسار، حق ورود زنان به ‏ورزشگاه‌ها، اعتراض به‎ ‎سهميه‌بندي جنسيتي در دانشگاه‌ها، و شکل‌گيري منشور زنان و حرکت‌هاي زنان براي‎ ‎‏"صلح" و برابري بوديم که همگي اين حرکت‌هاي اعتراضي، خواسته‌ها و مطالبات حقوقي و‏‎ ‎برابري‌خواهانه‌ي ‏جنبش زنان را، هرچه وسيع‌تر، در پهنه‌ي جامعه مطرح ساخت‏‎.‎