عيش مدام...

اظهارات هميشگي  محمود احمدي نژاد در رد نياز دولت نهم به احزاب و اينکه «دولت نهم هيچ نيازي به احزاب ندارد و من يک ريال هم به آنها باج نداده و تا آخر هم نخواهم داد زيرا دولت تلا ش کرده تا مردم را از اسارت عده اي که خود را مالک اين مردم مي دانند، رها کند» از يك طرف و طرح مسائل انتخاباتي از طرف ديگر، بار ديگر محملي را فراهم ساخته است تا تندروهاي جريان اصولگرا با دستاويز  قرار دادن اين اظهارات و اظهاراتي مشابه، حملا ت سخت خود را عليه احزاب(با تمام انتقاداتي كه به عملكرد آنها دارم)، اين يگانه عنصر جامعه مدني ايران از سر گيرند.
هنوز از روزي که وزير فرهنگ و ارشاد اسلا مي و ساير مقامات ارشد دولت نهم از جانشيني مساجد به جاي احزاب گفتند، مدت زمان زيادي نمي گذرد و در طول اين مدت، چه بسيار وابستگان به اينان بودند که با دستاويز قرار دادن سخنان آنها، حملا ت سختي را عليه احزاب به راه انداختند و همچنان نيز مي اندازند اما اين بار در کنار حمايت هاي مرسومي که افراد و جريانات اصولگرا از سخنان رئيس جمهور به راه مي اندازند، تعدادي از آنان نيز با نگاهي منفي به اين اظهارات، به درستي به افکار عمومي نشان دادند که راه آنها از راه رئيس جمهور جداست و آنها به هيچ روي مسير  يکساني را نمي پيمايند.
اسدالله بادامچيان عضو ارشد حزب موتلفه اسلا مي که حزب متبوعش به يکي از سنتي ترين احزاب اصولگرا شهرت دارد در واکنش به اظهارات احمدي نژاد مي گويد: «طرح مسائلي مانند اين که دولت ميانه اي با احزاب ندارد و يک ريال هم به آنها باج نمي دهد در سطح دولتمردان نيست.»
در واقع بادامچيان با بيان اين جملا ت انگشت روي نکته اي مي گذارد که اين روزها بسيار نمود پيدا کرده است: موضع گيري برخي دولتمردان در مورد احزاب.
بادامچيان ادامه مي دهد: قانون اساسي احزاب را قبول دارد و حزبي چون موتلفه نيز در حضور حضرت امام (ره) تشکيل شده است. بادامچيان با بيان اينکه حزب هاي مردمي، نظرات مردمي را مطرح مي کنند و بخشي از مردم هستند، مي گويد: سخنان رئيس جمهور نيازمند مباحث تکميلي است تا مساله روشن و به طور دقيق در رسانه ها منعکس شود.
در واقع اين اولين بار نيست که رئيس جمهور با طرح مساله اي پرابهام، نه تنها به گشودگي فضاي سياسي کشور کمک نمي کند، که مي کوشد هر لحظه نيز بيشتر بر اين گره بيفزايد و اين گونه مي شود که وي اين بار بسيار مبهم تر از هميشه از نحوه تعامل دولت نهم و احزاب مي گويد و ضمن يادآوري اين نکته  به احزاب مبني بر اينکه دولت به آنها باج نخواهد داد، از افزايش  بودجه هاي دولتي به مساجد و مراکز ديني خبر مي دهد.
شايد سنت مبهم گويي و درشت گويي اينک مي رود تا به يک رويه در دولت نهم تبديل شود چه اگر غير از اين بود در سالي که بنا به گفته بادامچيان به اتحاد ملي و انسجام اسلا مي نام گرفته است نمي بايست رفتارهايي که به جو تفاهم آميز کمکي نمي کنند، پرداخته شود و به آن دامن نيز زده شود و اتفاقا اين موضوع از آن جهت مهم تر نيز مي نمايد که اين بار اين سخنان از زبان شخص اول اجرايي کشور اعلا م شده است و نه يک مقام دست چندم سياسي زيرا تاثيرگذاري و تاثيرپذيري سخناني که از جانب مسوولا ن بلندپايه بر زبان جاري مي شود، به مراتب بيشتر از سايرين خواهد بود.
 نکته مهم در اين خصوص آنکه اين بار رئيس جمهور اتهام تازه اي را وراي اتهام هاي سابق به احزاب کشور نسبت مي دهد و آن هم اتهام باج خواهي است; اتهامي که بسيار سنگين مي نمايد و دامنه آن به تمامي احزاب و جريانات شناسنامه دار کشور هم مي تواند برسد; در واقع براي عده اي که جز سربلندي کشور دغدغه اي را در سر نمي پرورانند، اتهام باج خواهي اتهام بسيار سنگيني است و طرح آن حکايت از عدم تمايل مطرح کنندگان آن نسبت به فعاليت احزاب دارد زيرا اگر جز آن بود، نمي بايست براي اين عده که به جاي فعاليت هاي اقتصادي و تجاري و زندگي روزمره به فعاليت هاي سياسي با محوريت توسعه همه جانبه کشور روي آورده اند، اين چنين پرونده سازي کرد.
در يک جمع بندي کوتاه به نظر مي رسد که اگر دولت نهم نسبت به احزاب و تشکل هاي سياسي واقعا تا بدين حد بدبين است، در خصوص علل و عوامل آن با افکار عمومي سخن بگويد و آنها را در اين مورد اقناع کند و اگر وضعيت بدين گونه نيست، زمينه را براي رشد و اعتلاي آنها فراهم آورند تا در سايه تعامل احزاب و دولت بتوانيم آينده اي روشن تر را براي کشور ترسيم کنيم.