تا رهایی

نقد

sm62 — Fri, 19 Sep 2008 20:38:18 GMT

تحلیلی بر طرح انحلال سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری

نمایندگان مجلس در برابر قضاوت تاریخ

شايد حکم به انحلا ل سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري از آن دست احکامي باشد که تاريخ قانونگذاري اين ملک نمونه اي مشابه با آن را در کارنامه اش سراغ نداشته باشد و مشابه با آن را نيز در آينده به خود نبيند. ايران به عنوان کشوري که مي تواند و بايد به يکي از قطب هاي گردشگري در دنيا تبديل شود بي شک به نهادي عظيم و اتفاقا اين بار بوروکرات نياز دارد تا از اين طريق بتواند ضمن تجميع در کليه فعاليت هاي مرتبط با صنعت گردشگري، ويتريني به مراتب جذاب را نيز از خود در دنيا ارائه نمايد تا بدينوسيله بتواند سهم درآمد ناخالص ملي خود را از اين صنعت سودآور به مراتب بيش از آنچه تاکنون بوده است، بنمايد. در سال 1314 هجري شمسي دولت وقت با هدف جلب سياحان و شناساندن مفاخر و تمدن کهن سرزمين باستاني ايران به خارجيان، اقدام به تاسيس يک اداره تحت عنوان اداره جلب سياحان خارجي و تبليغات در بدنه وزارت داخله نمود.
سپس در سال 1320 يک شورايي تحت عنوان شوراي جهانگردي در داخل وزارت کشور توسط اداره سياسي اين وزارتخانه تاسيس و هفته اي يک بار تشکيل جلسه مي داده است. پس از مدتي با توجه به اهميت روزافزون جنبه هاي اقتصادي و تحکيم مباني حس تفاهم ميان افراد کشورهاي مختلف مورد توجه دولت وقت قرار گرفت و در سال 1333 شمسي در وزارت کشور يک اداره تحت عنوان اداره امور جهانگردي تاسيس شد. به دنبال اين اقدام، در سال 1353 باالحاق سازمان جلب سياحان در وزارت اطلا عات، اين وزارتخانه به عنوان وزارت اطلا عات و جهانگردي تغيير نام يافت. با پيروزي انقلا ب اسلا مي ابتدا وزارتخانه اي تحت عنوان وزارت ارشاد ملي، سپس فرهنگ و ارشاد اسلا مي و در نهايت سازمان ايرانگردي و جهانگردي تشکيل شد تا...

گزارش خبری

sm62 — Sat, 23 Aug 2008 20:29:18 GMT

شوراي شهر به دنبال نام گذاري يکي از خيابان هاي پايتخت به نام دکتر محمد مصدق

مصدق به خیابان های تهران باز می گردد...

از قرار تقدير اين گونه است که نام دکتر محمد مصدق رهبر مبارزات ملي مردم ايران در جريان ملي شدن صنعت نفت هر چند وقت يک بار و هر بار به بهانه اي بر سر زبان ها بيفتد و خيلي زود هم از ذهن ايشان پراکنده گردد. پس از آن که نام دکتر محمد مصدق در روزهاي آغازين انقلا ب بر تارک اصلي ترين و خاطره انگيزترين خيابان تهران خوش درخشيد و به دليل برخي تعصبات خيلي زود از ديوارهاي اين خيابان پايين کشيده شد، موضوع نام گذاري يکي از خيابان هاي تهران به نام اين رهبر مبارز همواره به يکي از اصلي ترين مباحث ميان سردمداران پايتخت از يک طرف و افکار عمومي از طرف ديگر تبديل شده است. سردمداران شهر که پس از تشکيل اولين شوراي اسلا مي شهر در قالب اعضاي اين شورا به نقشآفريني پرداختند همواره در اظهارنظرهايشان بر عدم مخالفت خود با نام گذاري يکي از خيابان هاي تهران به نام مصدق، تاکيد ورزيده اند و عنوان کرده اند که نام گذاري خيابان هاي تهران براساس پيشنهاداتي است که از طرف شوراياري ها، شهرداري هاي مناطق و اشخاص حقيقي و حقوقي مطرح مي شود و اگر اين پيشنهاد به هر طريقي به شورا برسد، در اصل آن «هيچ مخالفتي وجود ندارد» با شکل گيري شوراي سوم اما وضعيت شکل ديگري به خود گرفت; با راهيابي 4 اصلا ح طلب به اين شورا و حمايت اينان از اين پيشنهاد، بارقه هاي اميد اين بار بسيار پرفروغ تر از گذشته تابيدن گرفت و با اظهارنظرهاي قاطع اين اعضا در پيرامون اين موضوع، اين مساله شکل جدي تر به خود گرفت. دکتر محمدعلي نجفي عضو اصلا ح طلب شوراي شهر تهران، در اين خصوص معتقد است: «دکتر مصدق يک چهره ملي است که به ويژه در زمان نخست وزيري از محبوبيت وسيعي بين مردم ايران برخوردار بود و خدمت بزرگي هم به کشور کرد. کمااينکه حتي امروز هم وقتي مي خواهند براي کارهاي بزرگ مانند بحث هاي هسته اي مثالي بزنند آن را با نهضت ملي شدن صنعت نفت به رهبري دکتر مصدق مقايسه مي کنند. بنابراين نمي شود نام دکتر مصدق را از تاريخ ايران جدا کرد. من جزو کساني هستم که مدافع اين مساله هستم که نام ايشان روي يکي از خيابان هاي اصلي تهران نقش ببندد.» نجفي با ابراز اميدواري از راي آوردن اين طرح مي افزايد: «من بعيد مي دانم اگر اين موضوع داخل شورا مطرح شود فشار خاصي براي خارج کردن آن از دستور کار شورا وجود داشته باشد. ممکن است بعضي گروه هاي افراطي که به حساسيت هاي بدون دليل دامن مي زنند مخالف باشند ولي در مجموع فکر نمي کنم مقامات تصميم گير و موثر نظام جمهوري اسلامي حساسيت خاصي نشان دهند. هر گروهي مي تواند نامي براي خيابان هاي تهران پيشنهاد بدهد و حتما اين موضوع در شورا بررسي مي شود. بسياري از نام ها که روي معابر تهران قرار گرفته است به پيشنهاد افراد حقيقي و حقوقي بوده است. من در حالي که نامگذاري يکي از خيابان هاي تهران به نام دکتر مصدق را ارزشمند مي دانم مطمئنم که اگر در کميسيون نامگذاري به تصويب برسد در شورا هم مشکلي نخواهد داشت.» احمد مسجدجامعي رئيس کميسيون فرهنگي و اجتماعي شوراي شهر تهران نيز با اين پيشنهاد موافق و بر اين عقيده است که «دکتر محمد مصدق يکي از چهره هاي تاثيرگذار در دوره معاصر ايران است.» مسجدجامعي بر ابعاد شخصيتي دکترمصدق نيز تاکيد دارد:«دکتر مصدق از يک منظر شخصيتي ضداستبدادي داشت که همراهي ايشان با مرحوم مدرس نشان دهنده آن است و از طرف ديگر شخصيتي ضداستعماري هم داشت که با همراهي برخي شخصيت هاي برجسته روحاني در قضاياي مهم ملي براي مقابله با تسلط انگليسي ها بر ايران تاثيرگذار بودند.» معصومه ابتکار ديگر عضو اصلاح طلب شوراي شهر تهران نيز از اين پيشنهاد پشتيباني کرد. اصولگرايان شوراي شهر هم البته مخالفت چنداني نکردند و با روي باز از بررسي آن در شورا سخن گفتند. اصولگرايان شورا به نظر نمي رسد مخالفت چنداني با طرح اين موضوع در جلسات شوراي شهر داشته باشند. در اظهارنظري خسرو دانشجو عضو اصولگراي شوراي شهر گفته است: « اگر اين موضوع در شورا مطرح شود اول بايد کميته نام گذاري تصويب کند تا بعد وارد صحن شورا شود، فکر مي کنم نام گذاري يکي از خيابان هاي تهران به نام دکتر مصدق جاي طرح دارد». تغيير نام خيابان ها يا نام گذاري هاي جديد در خيابان هاي پايتخت در کميته اي با عنوان کميته نام گذاري زير مجموعه کميسيون فرهنگي شوراي شهر انجام مي شود که مسووليت اين کميته در شوراي دوم و سوم با عباس شيباني از اعضاي ائتلا ف آبادگران ايران اسلا مي بوده است که هم اينک نيز اين پيشنهاد مي بايست ابتدا در اين کميته تصويب و سپس به صحن علني شورا بيايد که با توجه به تمايل شديد شيباني به نام گذاري خيابان ها به نام شهدا، اين مساله کمي بعيد به نظر مي رسد. توجه به مفاخر و اسطوره هاي ملي ميهني و تلا ش در راه زنده نگه داشتن ياد و نام آنها اما موضوعي است که نام گذاري يکي از خيابان هاي پايتخت به نام دکتر محمد مصدق را موجه تر نيز مي سازد زيرا در زمانه اي که همگان از ملي کردن صنعت نفت به عنوان يکي از بزرگترين وقايع تاريخ معاصر ايران نام مي برند، نام گذاري يکي از خيابان هاي شهر به نام رهبر اين مبارزات، نبايد چندان جاي شک و ترديد باقي گذارد; مساله اي که عزت الله سحابي هم بر آن مهر تاييد مي زند: «نامگذاري خياباني به نام دکتر مصدق از ضرورت هايي است که بايد سال ها پيش صورت مي گرفت با اين وجود مسوولان بايد خياباني را به نام دکتر مصدق نامگذاري کنند که در شان اين مرد بزرگ باشد.» عزت الله سحابي با اشاره به ضرورت توجه به بزرگان تاريخ ايران مي گويد: در طول يک قرن اخير تنها تعداد معدودي از افراد اين کشور اسطوره شدند و مسوولان شهري بايد در اولين زمان نام آنها را روي يکي از خيابان ها يا تاسيسات ثابت پايتخت قرار دهند. وي در پايان تاکيد دارد: نام اين بزرگان بايد در مقابل ديدگان مردم باشد تا از آنها الگو بگيرند و فعاليت هايي را که آنها انجام دادند ادامه دهند.

نقد

sm62 — Tue, 22 Jul 2008 07:02:53 GMT

جشنواره زنان سرزمین من؛اوج فروماندگی

متن یادداشت من برای سایت کانون زنان ایرانی

اظهارات استاندار تهران در مراسم افتتاحیه جشنواره زنان سرزمین من از آن دست اظهاراتی است که نمی‌توان به آسانی از کنار آن گذشت و از طرح آن در فضای کنونی ابزار تعجب نکرد!

دانشجو در این اظهارات با بیان اینکه سکوت و سکون در حوزه فرهنگ مرگ‌آور است و لجن‌زا، می‌افزاید: "علت برخی مخالفت‌ها با شکست این فضا این است که اگر یک نفر حرکت کند، سکون بقیه مشخص می‌شود و این عده برای سرپوش گذارندن برعیوب خود، جلوی حرکت دیگران را هم می‌گیرند."

اظهارات استاندار تهران در واقع نوعی اعتراف است: اعترافی از جنس یک پیشمانی دیر هنگام. اعترافی که از بطن جامعه ایران نشأت می‌گیرد: اینکه برخی تنها سیاهی و سکون را برای ملت می‌خواهند و هر حرکت خلاقانه و نوآورانه را پس می‌زنند به این امید که ملت را هم چنان در همان نقطه سیاهی که بودند، نگه دارند؛ اما نکته‌ای که آقای استاندار فراموش کرده‌اند این است که دوای این دردها نه برگزاری یک چنین جشنواره‌های دولت ساخته‌، که امکان انتخاب آزادانه نوع پوشش از سوی زنان ایرانی است: انتخابی که ورای هرگونه حکم ایجابی و دستوری از سوی دولتمردان و وابستگان به آنها باشد.

از سوی دیگر چگونه است که به هر سو که می‌نگری و هر دیوار نوشته‌ای را که می‌بینی، از چادر به عنوان حجاب برتر یاد می‌شود اما در این جشنواره انواع لباس‌ها با رنگ‌های متنوع تبلیغ می‌شود؟ آیا این بدان معنا نیست که آقایان هم خود فهمیده‌اند که دیگر الگوهای سنتی و تاکید بر حجاب برتر بودن چادر دیگر جواب نمی‌دهد و برای جلوگیری از دست رفتن دین و آئین، بهتر آن است که لباسهایی متفاوت با رنگ‌هایی دیگرگونه تبلیغ شود؟

برگزاری جشنواره زنان سرزمین من نقطه اوج تقلای کسانی است که دیگر درمانده‌اند! نه گشت‌های ارشاد جواب می‌دهد و نه تبلیغات به ظاهر فرهنگیشان، نه نطقهای آتشینشان و نه رسانه‌های همه گیرشان ... اینگونه است که اینان می‌کوشند با برگزاری یک چنین جشنواره‌هایی، به رعم خود روحی تازه را در کالبد مرده جامع بدمند بی‌آنکه بدانند این جامعه به یک پوست اندازی عمیق نیاز دارد و نه یک چنین حرکت‌های سطحی‌ای.

از همین روز به نظر می‌رسد به جای صرف مخارج میلیاردی یک چنین جشنواره‌های، جناب دانشجو و دوستان ایشان در هیات حاکمه بهتر آن است که زمینه انتخاب آزادانه نوع پوشش را در بین زنان ایرانی فراهم آورند که به طور قطع و یقین این مورد نه هزینه‌ای برای اینان به دنبال می‌آورد و نه محدودیت‌های الگوهای رسمی را در خود نهان دارد!مهندسی آن هم از نوع فرهنگی آن در جهان امروز دیگر حنایی نیست که رنگی برایش باقی مانده باشد و این نکته‌ای است که زعمای قوم می‌بایست خیلی پیش‌تر از این به آن رسیده باشند ...

متن اصلی این یادداشت در سایت کانون زنان ایرانی به آدرس
www.irwomen.org نیز قابل دسترسی است.

نقد

sm62 — Wed, 02 Jul 2008 06:55:21 GMT

آقاي وزير! خلط مبحث نکنيد

اظهارات روز گذشته وزير علوم، تحقيقات و فناوري در انتقاد از انتشار فيلم جنجال برانگيز معاون دانشگاه زنجان و پرسش از منتقدين پيرامون دليل عدم موضع گيري در موضوع کنار زدن مقنعه يک دانشجوي دانشگاه تهران از سوي يکي از اساتيد اين دانشگاه، بار ديگر افکار عمومي را درگير با قضيه اي کرد که تا چندي پيش در صدر اخبار دانشجويي کشور قرار داشت. مقايسه اين دو موضوع و زنده کردن ماجراي استاد زرين کلک از آن دست مغالطه هايي است که اين بار وزير علوم به آن پرداخته است بي آن که از عواقب اين مقايسه چندان آگاه باشد.
حرکت زرين کلک نه هتک حرمت يک دانشجو و تعرض به وي «اتفاقا اين حرکت درکلا س درس و در حضور ساير دانشجويان صورت گرفت» که حداکثر، يک حرکت ناشيانه و بدون هيچ گونه هدف خاصي بود اما حرکت معاون دانشگاه زنجان نه در جمع ساير دانشجويان، که در محل کار وي و در خلوت و هدف آن نيز براي همگان مشخص و مبرهن بود. از همين رو ضمن حمايت از اين گفته آقاي وزير که «به شدت در برابر انحرافات ايستادگي مي کنم»، از ايشان استدعامنديم که در مقايسه هاي خود، تامل بيشتري نمايند و بي دليل به دانشجويان اين مرز و بوم، اتهام وارد نکنند.

خبر

sm62 — Sun, 22 Jun 2008 08:09:18 GMT

رویارویی قالیباف-احمدی نژاد وارد مرحله تازه ای می شود

توقیف روزنامه منتسب به آقای شهردار

روزنامه تهران امروز هم به جمع توقیفی های ادوار گذشته خانواده مطبوعات ایران پیوست.استناد هیات نظارت بر مطبوعات تبصره ماده 11 قانون مطبوعات است که مقرر می‌دارد در صورتی که صاحب ‌پروانه یکی از شرایط مقرر در ماده 9 این قانون را فاقد شود به تشخیص هیئت نظارت مقرر در ماده 10 و با رعایت تبصره‌های آن پروانه نشریه لغو می‌شود و مستنداً به بند یکم قسمت «ب» ماده 9 همین قانون این روزنامه شایسته لغو امتیاز شمرده شده است.نکته جالب اما اینجاست که چگونه هیات محترم نظارت بر مطبوعات درست به فاصله ساعتی پس از انتشار ویژه نامه سوم تیر این روزنامه که در آن انتقادات اساسی ای به عملکرد دولت نهم وارد آمده بود به این تخلف به ظاهر محرز پی برده است و این روزنامه را مستحق نه توقیف که لغو امتیاز می داند؟!به راستی این اقدام انقلابی در آن ساعت شبانه روز جای تقدیر و تشکر از آنانی دارد که حتی در ساعات پایانی شب نیز در اندیشه ی رعایت قانون و عدل و دادند بی آنکه به سرنوشت کارکنان نه جندان کم شمار این روزنامه در فردای این اقدام کوچکترین گوشه چشمی داشته باشند...

نقد

sm62 — Sat, 21 Jun 2008 10:38:51 GMT

مرد غيرقابل پيش بيني دولت

اسفنديار رحيم مشايي را اهل نظر فردي مي دانند که با وجود نزديکي هاي سببي و نسبي به رئيس جمهور، بعضا سخناني را بر زبان جاري مي کند که نه تنها منتقدين دولت نمي توانند آن را به آساني هضم نمايند که طرفداران پر و پا قرص دولت و تفکرات حاکم نيز با يک علامت تعجب بزرگ از کنار آن مي گذارند که مگر او از ما نيست؟ «تجمعات اخير در مشهد و بعضي نقاط ديگر را نيز که بر عليه برخي موضع گيري هاي وي صورت گرفت را نيز مي توان در همين چارچوب ارزيابي کرد.» رحيم مشايي اما ديروز در همايش گردشگري الکترونيک با بيان اينکه دنياي قديم شباهتي به دنياي آينده ندارد، اظهار داشت که اعتقاد شخصي ام اين است که آرمان ها و ارزش ها که انسان ها آنها را بعضا ثابت مي دانند، آنها هم متحول مي شوند; ذکر اين سخنان و حساسيت هايي که يک چنين سخناني در برخي محافل خاص به دنبال مي آورد را امروز بايد به انتظار نشست و ديد که آيا اين بار نيز اسفنديار رحيم مشايي با هجمه اي از جنس هجمه هاي سنوات گذشته روبه رو مي شود يا قضيه به گونه ديگري رقم خواهد خورد... البته ذکر اين نکته هم لازم است که رحيم مشايي به حکم مسووليتش بهتر بود که در اين همايش و برنامه هاي مشابه به مدح ميراث فرهنگي و گذشته بپردازد نه آينده اي که به زعم وي «خيلي هم شبيه منطق حال نيست. گذشته پيشکش»!

sm62 — Sat, 14 Jun 2008 09:09:33 GMT

در سالگرد ۲۲ خرداد صادر شد

بيانيه فعالان جنبش زنان و مدافعان حقوق برابر

در ۲۲ خرداد سال ۱۳۸۴، از دل جمعي که به تدريج "جمع هم‌انديشي فعالان‏‎ ‎جنبش زنان" نام گرفت، و طي دو ‏سال بسياري از گروه‌هاي زنان را گرد هم آورد تا حول "مطالباتي مشترک" فعاليت کنند، تجمعي گسترده در مقابل ‏دانشگاه تهران شکل گرفت. در‎ ‎آن روز جمعي از زنان ايراني از گروه‌هاي مختلف فکري گرد هم آمدند تا ‏اعتراض خود را‎ ‎نسبت به تبعيض در قوانين کشور و به‌ويژه "قانون مادر" کشور يعني "قانون اساسي" اعلام ‏دارند. اين تجمع که با پيوستن افراد و گروه‌هاي متفاوتي از زنان در شهرهاي‎ ‎مختلف کشور نيز همراه شد، نقطه ‏عطفي را در تاريخ جنبش معاصر زنان رقم زد‎.‎سال بعد نيز در بزرگداشت سالروز ۲۲ خرداد، تجمعي ديگر در ميدان هفت‎ ‎تير توسط برخي از گروه‌ها و فعالان ‏جنبش زنان و با حضور فعال جنبش دانشجويي و‏‎ ‎سنديکايي شکل گرفت، و تبعيض در قوانين فعلي مورد اعتراض ‏قرار گرفت. اما اين تجمع با‎ ‎خشونت بسيار سرکوب شد، ۷۰ نفر دستگير شدند، و سپس پرونده‌هاي قضايي براي ‏برخي از‏‎ ‎شرکت‌کنندگان تشکيل شد. اما از دل اين تجمع، کارزار دسته‌جمعي براي جمع‌آوري يک‎ ‎ميليون امضاء با ‏هدف تغيير قوانين تبعيض‌آميز شکل گرفت و به تدريج در سراسر ايران و‎ ‎حتي در خارج از کشور گسترش يافت. ‏همراه با اين حرکت همچنين شاهد تشکيل کمپين‌هاي‎ ‎ديگري همچون کمپين قانون بي‌سنگسار، حق ورود زنان به ‏ورزشگاه‌ها، اعتراض به‎ ‎سهميه‌بندي جنسيتي در دانشگاه‌ها، و شکل‌گيري منشور زنان و حرکت‌هاي زنان براي‎ ‎‏"صلح" و برابري بوديم که همگي اين حرکت‌هاي اعتراضي، خواسته‌ها و مطالبات حقوقي و‏‎ ‎برابري‌خواهانه‌ي ‏جنبش زنان را، هرچه وسيع‌تر، در پهنه‌ي جامعه مطرح ساخت‏‎.‎

sm62 — Sun, 18 May 2008 09:00:18 GMT

۳۵ درصد ایرانیان زیر خط فقر مطلق

نفت بر سر سفره ها نیامد

ایرانیان فقیرتر شدند

تازه ترين برآوردها از رشد سالا نه فقر در ايران، وضعيت بسيار اسفناکي را در برابر خانواده هاي ايراني جلوه گر شده است. قرارگيري حداقل 35 درصد از جمعيت کشور در زير خط فقر مطلق و افزايش
هردم افزون اين آمار، واقعيتي است که اگر تدبير مسوولا ن امر را به دنبال نداشته باشد، مي تواند در آينده اي نزديک حوادثي تلخ و جبران ناپذير را بر پيکره واحد ملت ايران وارد آورد. تامين حداقل هاي يک زندگي شرافتمندانه به عنوان امري ضروري و نه زينتي، امروزه چنان دور از ذهن مي نمايد که يادمان رفته است که تا همين چندي پيش، طيف وسيعي از ملت ايران در يک وضعيت رفاه نسبي و حداقلي قرار داشتند و قرار بود تا دولت نهم با شعار آوردن نفت بر سر سفره هاي مردم، به اين آرزوي ديرينه ملت که همانا قرارگيري در يک وضعيت رفاه حداکثري بود، جامه عمل بپوشاند...

روز جهانی آزادی مطبوعات

sm62 — Sat, 03 May 2008 16:10:00 GMT

در مراسمی در انجمن صنفی روزنامه نگاران

ایران ۵ روزنامه نگار برتر خود را شناخت

عصر پنجشنبه سالن کوچک اما پرخاطره انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران به ميعادگاه روزنامه نگاراني تبديل شده بود که آمده بودند تا از افرادي تجليل کنند که به انتخاب هيات مديره انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران به کسب عنوان روزنامه نگاران برتر سالا 87 مفتخر شده بودند.
به گزارش خبرنگار مردم سالا ري اقدام انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران در دو سال گذشته در تقدير از بزرگان عرصه قلم و انديشه، از يک طرف و استنباطي که از اين مساله در ميان جامعه روزنامه نگاران ايران به وجود آمد، از طرف ديگر هيات مديره انجمن صنفي روزنامه نگاران را بر آن داشت که امسال نيز مطابق دو سال گذشته به انتخاب افرادي همت گمارد که از جنبه هاي گوناگون شايسته کسب اين عنوان هستند و انتخابشان مي تواند تاثيرات به مراتب قابل تاملي بر فضاي حاکم بر رسانه هاي کشور از خود برجاي گذارد. جاي خالي احمد بورقاني فراهاني همان يار ديرين و غمگسار هميشگي روزنامه نگاران ايران در اين مراسم اما فضاي حاکم بر اين مراسم را به شدت تحت تاثير خود قرار داده بود و تنها عکسي از احمد بود که از هر طرف سالن که به آن مي نگريستي، او هم تو را مي نگريست و به تو مي گفت که گر چه در کنارمان نيست، اما در اين جشن سالا نه در کنارمان است و درشادي مان شريک...

یادبود

sm62 — Sat, 12 Apr 2008 09:31:53 GMT

برای احمد رضا دریایی روزنامه نگار پیشکسوت

بزرگ بود و از اهالی روزگار...

زمانه بدي شده است; بزرگي از اهالي فرهنگ و رسانه از ميان ما مي رود و ما کک مان هم نمي گزد; نه خبري نه ذکر يادي و نه حتي آگهي تسليتي....
احمدرضا دريايي، هم اويي که صبح پنجشنبه اي که گذشت، براي هميشه در قطعه اصحاب رسانه بهشت زهرا آرام گرفت، از نسل اول روزنامه نگاراني بود که فعاليت هاي مطبوعاتي اش را با نشريه فردوسي آغاز کرد و پس از مدتي برو و بيا در روزنامه اطلا عات «که حتي به عضويت شوراي سردبيري آن نيز درآمد»، روزنامه همشهري را براي فعاليت جدي مطبوعاتي خود برگزيد: فعاليتي که به حق جدي بود و مايه تحسين همگان. شايد بتوان يکي از علل اصلي موفقيت همشهري را در سال هاي آغازين انتشار، حضور و نظارت دريايي بر نحوه مديريت و انتشار آن دانست. انتخاب سال گذشته دريايي از سوي انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران به عنوان روزنامه نگار برتر سال را مي توان مهر تاييدي دانست بر حضور دلگرم کننده دريايي در خانواده بزرگ مطبوعات ايران...
دريايي اما ديگر در ميان ما نيست و ما مانده ايم و خاطرات خوب در کنار او بودن; خاطراتي که براي آنهايي که فرصت با او بودن را تجربه کرده اند، بي شک فراموش نشدني باقي خواهد ماند.
گفتني است مراسم ترحيم زنده ياد احمدرضا دريايي عصر امروز از ساعت 16/15 لغايت 17/45 در محل مسجدالرضا واقع در خيابان آپادانا برگزار خواهد شد.