تا رهایی

با تشكر از عماد عزيز

sm62 — Sat, 12 Dec 2009 08:05:39 GMT

عكسي منتشر نشده از احمد شاملو كه آيدا از وي گرفته است

ديدار با ميرحسين تجربه اي ناب بود

sm62 — Tue, 17 Nov 2009 04:53:12 GMT

گزارشى از حاشيه‌هاى مجمع عمومى فرهنگستان هنر به رياست مهندس موسوي

احمدي نژاد فرهنگستان هنر را هم مي خواهد

شايد آنانی که در ايام انتخابات با اين شعار محوری مهندس موسوی مبنی بر «دولت فرهنگی و فرهنگ غير دولتی » چندان ارتباط معناداری برقرار نکرده بودند،اين روزها با تمام وجود اين شعار را درک کرده اند؛روزهايی که دولت حتی به نهادهای مادر فرهنگی چون فرهنگستان هنر نيز رحم نمی‌کند و در صدد است تا ماهيت انتخابی آن را هم قلب نموده و آن را به نهادی انتصابی بدل نمايد.فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ايران در نخستين سال رياست جمهوری سيد محمد خاتمی با اهدافی مانند سياستگذاری در زمينه ارتباط جوامع هنری داخلی باجهان ،سياستگذاری جهت گسترش نقد هنری و مباحث زيباشناختی، تعيين شاخص‌های توسعه هنر، ارزيابی سالانه شاخص‌های هنری در کشور، بررسی کاستی‌های نظام آموزشی کشور در زمينه هنر و پيشنهاد به مراجع ذی ربط، مطالعه ارتباط بين رشته‌ای پژوهش در زمينه هنر و ساير علوم وحمايت از تأليف و ترجمه منابع هنری تشکيل شد و تا به امروز توانسته است گام‌های بلندی را در جهت بسط هنر‌های بومی و جهانی و کاناليزه کردن پژوهش‌های تخصصی در اين حوزه بردارد.اين روند ادامه داشت تا انتخابات پرحاشيه رياست جمهوری برگزار شد و ميرحسين موسوی مواضعی را در حوادث پس از انتخابات ايراد کرد که چندان به مذاق برخی خوش نيامد و هم اينان درصدد برآمدند تا فرهنگستانی که تمام زندگی و آمال ميرحسين بود را به نحوی از چتر مديريتی وی خارج کرده و انتخاب رياست آن را به رييس دولت واگذار نمايند.اينگونه شد که در روزهای گذشته اهالی فرهنگ و هنر با خبری مواجه شدند که بسيار کوتاه بود:«اساسنامه فرهنگستان‌ها اصلاح شد»...

اين گزارش در روزنامه حيات نو و سايت گويا نيز منتشر شد

http://www.hayateno.info/Detail.aspx?cid=157545

http://news.gooya.com/politics/archives/2009/11/096210.php

باز هم توقيف

sm62 — Mon, 09 Nov 2009 09:19:18 GMT

در حاشيه لغو امتياز سرمايه

لغو امتياز،رويه تازه و خلاف قانون هيئت نظارت بر مطبوعات

اگر تا چندي پيش، افکار عمومي با اخبار مربوط به توقيف مطبوعات و روزنامه ها مواجه بود، اينک چند صباحي است که با تغيير رويه هيات نظارت بر مطبوعات، اين اخبار از «توقيف» به «لغو امتياز» تغيير ماهيت داده اند. در آخرين نمونه روزنامه پر تيراژ «سرمايه» به جاي توقيف، لغو امتياز شد تافعالا ن رسانه اي بازهم با اين رويه جديد روبرو باشند.روزنامه سرمايه مطابق آنچه در حکم هيات نظارت آمده است، به دليل آنچه تغيير قطع و اندازه و انتشار خارج از زمينه مصوب عنوان شده با حکم لغو امتياز روبرو شده است.اگر به واقع اين روزنامه رويه اي غير قانوني در پيش گرفته بود، آيا هيات محترم نظارت در طول اين چهار سال و اندي از انتشار آن، در اين مورد تذکري مطرح کرده و موضوع را با مديران آن در ميان گذاشته است؟ آيا روا بود که حدود 100 نفر از پرسنل اين روزنامه از اعضاي تحريريه گرفته تا فني، تصحيح و چاپ از کار بيکار شوند؟ آيا به واقع راه ديگري نبود؟ بر فرض وجود تخلف، مطابق قانون، پرونده اين روزنامه مي بايست در دادگاه مطرح و پس از طرح کيفر خواست و دفاعيه مديران روزنامه، هيات منصفه نظر خود را در خصوص پرونده اين روزنامه صادرمي کرد و آن گاه بود که قاضي مي توانست حکم نهايي را صادر کند; آيا کوتاه کردن راه و لغو امتياز ناگهاني تنها راه موجود بود؟شايد همين دلا يل بود که منجر به انتقاد روز سه شنبه عضو فراکسيون اقليت و رياست فراکسيون دانشگاهيان مجلس در اين خصوص شد; مصطفي کواکبيان با اشاره به اينکه هيات نظارت بر مطبوعات اخيرا رويه اي ناصواب را در پيش گرفته است، از لغو امتياز روزنامه ها بدون بررسي پرونده آن در دادگاه به شدت ابراز نگراني کرده و خواستار بررسي پرونده تمامي روزنامه هاي متخلف در دادگاه شده بود.واقعيت هم اينجاست که در زمانه اي که فعاليت هاي رسانه اي بسيار بيش از گذشته درحول و حوش اخبار و حوادث ايران متمرکز شده است، توقيف يک روزنامه داخلي چه معنا و مفهومي مي تواند داشته باشد؟ آيا اين جز بدين مفهوم است که مي تواند برخي نگاه ها را به خارج از مرزهامتوجه کند؟ تازه اين مورد جداي از تحديد و تهديد هايي است که چنين لغو امتيازهايي براي ساير رسانه هاي منتقد در پي خواهد داشت و آنان را به صورت طبيعي در ايفاي وظايف ذاتي شان دچار ترديد خواهد کرد.جا دارد که وزارت ارشاد و هيات نظارت بر مطبوعات، در بررسي پرونده هاي اين چنيني، ضمن اعمال حداکثر اغماض، پرونده ها را براي بررسي به دادگاه هاي صالحه بفرستند تا از اين رهگذر، حداقل جاي دفاعي براي رسانه اي که به عملي غير قانوني متهم شده است، باقي بماند. اميد که چنين شود...

اين يادداشت در سايت انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران هم در دسترس است

http://aoij.ir/main.php?t=2&id=1330

مندرج در سرمايه

sm62 — Sun, 25 Oct 2009 16:41:05 GMT

تاثيرات مخرب پارازيت ها بر سلامت مردم

در گفتگويم با داريوش قنبري

دو هفته ای است که به دنبال هشدار مسعود پزشکیان چهره سرشناس مجلس، نگرانی هایی در بین افکار عمومی از یک طرف و بخشی از نمایندگان مجلس از طرف دیگر درباره آثار مخرب پارازیت ها بر سلامت مردم ایجاد شده است. نگرانی هایی که البته با پیگیری هایی نیز در کمیسیون بهداشت مجلس روبه رو بوده است. نکته اما اینجاست که با توجه به دیدگاه بسیاری از صاحبنظران درخصوص آثار قطعی و مخرب پارازیت ها بر سلامت مردم، این موضوع نیز دستخوش جناح بندی های سیاسی شده و از بررسی تخصصی ابعاد گوناگون آن خودداری می شود؛ موضوعی که داریوش قنبری سخنگوی فراکسیون اقلیت مجلس هم بر آن انگشت می گذارد و خواهان بررسی دقیق آن بدون در نظر گرفتن دیدگاه های سیاسی می شود...

جناب آقای قنبری، علت حساسیت نمایندگان مجلس به موضوع اثرات مخرب پارازیت ها بر سلامت مردم چیست؟ در هفته های گذشته بحثی در کمیسیون بهداشت و درمان مجلس مطرح بوده با این مضمون که آیا پارازیت ها بر سلامت مردم آثار سوء دارند یا خیر؛ این موضوعی است که باید در انتظار پاسخ کارشناسی آن از سوی این کمیسیون باشیم اما آنچه مسلم است این است که بسیاری از کارشناسان و متخصصان بر این باور هستند که پارازیت ها بر سلامت مردم تاثیر منفی می گذارد و از همین رو هم هست که در طول هفته های گذشته مجلس نسبت به این موضوع حساس شده و خواستار پیگیری کارشناسانه آن است.

سرمقاله مردم سالاري

sm62 — Sat, 26 Sep 2009 11:51:18 GMT

از مانكن هاي بدون سر تا حذف كروات و پاپيون

روز چهارشنبه اول مهر ماه رسانه ها از وضع ضوابط و محدوديت هاي جديد در عرضه و فروش لباس هاي خارجي و ممنوعيت به نمايش گذاشتن پاپيون و کراوات در معرض ديد عموم و عدم استفاده از مانکن هاي داراي سر از سوي پليس اطلا عات وامنيت عمومي نيروي انتظامي اخباري را منتشر کردند.بر طبق اين ضوابط که به رئيس اتحاديه پوشاک و لباس تهران ابلا غ شده فروشندگان البسه با 10 مورد محدوديت جديد مواجه شده اند که بعضا به نظر مي رسد از پشتوانه کارشناسي قوي و مناسبي برخوردار نيست و به همين دليل کمتر کسي، وضع آنها را دليلي بر کاهش گرايش جوانان به اين نوع خاص از پوشش ارزيابي مي کند.
جامعه شناسان و روانشناسان بارها در خصوص رفتارهاي غيرکارشناسي و سلبي و قهري به ويژه در مسائل مربوط به پوشش جوانان هشدار داده و تداوم اين نوع خاص از رفتارها را سبب سلب اعتماد قشر کثيري از جوانان از تصميم گيران امر مي دانند; با اين وجود جاي سوال است که چرا اين رفتارها با وجود ادعاهاي تبليغاتي برخي دولتمردان در مورد عدم ضرورت برخورد با پوشش جوانان، همچنان تداوم يافته و حتي ابعاد گسترده تري نيز به خود گرفته است؟ آيا تصميم گيرندگان تصور مي کنند که با اين ضوابط جديد که در مورد پشتوانه کارشناسي آن ابهامات جدي وجود دارد استفاده از انواع خاص از البسه محدود مي شود؟
اجباري کردن استفاده از مانکن هاي بدون سر يا نيم سر نيز مورد ديگري است که به جمع محدوديت ها افزوده شده است; آخر نمي دانيم يک شي» پلا ستيکي چگونه مي تواند موجبات انحراف افکار و اذهان جوانان ما را فراهم کند و اصولا استفاده از مانکن هاي بدون سر، چه مشکلا تي مي تواند ايجاد کند که اکنون درصدد ايجاد محدوديت در مورد آن بر آمده ايم؟ به راستي اين طرحها تا چه حد از پشتوانه قوي کارشناسي برخوردار است؟
آيا فکر نمي کنيم که به جاي اين اقدامات سلبي، بايد به فرهنگ سازي روي آوريم؟ چرا که اگر بنيان هاي فکري جوانان ما محکم باشد به هيچ روي و به هيچ طريقي منحرف نمي شوند. البته اگر اين موارد را مصداق انحراف بدانيم...
به هر روي بهتر آن است تا پيش از اجراي اين طرح هاي جديد و ابلا غ ضوابطي اين چنين، با مشورت با کارشناسان و جامعه شناسان زبده، زمينه اي فراهم کنند تا اين طرح ها با پشتوانه کارشناسي قوي اجرا شود و ديگر لا زم نباشد با گذشت مدتي از اجراي طرح و اثبات غير کارشناسي بودن آن، شاهد ايجاد تغييراتي در آن باشيم که بدون ترديد هزينه هايي هم که بعضا جبران ناپذير خواهد بود در برخواهد داشت.

گفت و گو

sm62 — Sun, 16 Aug 2009 07:21:19 GMT

گفت و گويم با استاد علي اكبر قاضي زاده كه در اعتماد به چاپ رسيد

خودگردانی تنها راه بقای نشریات مستقل محلی است

مطبوعات محلي را در دو حوزه مطبوعات شهرستاني به طور عام و مطبوعات قومي به طور خاص مي توان مورد تحليل و ارزيابي قرار داد. مطابق همين دسته بندي مي توان يک دسته معضلات و مسائل را کلي و مرتبط با اين هر دو دسته، و يکسري مسائل را مختص مطبوعات قومي يا هر مطبوعه يي که در استان هاي مرزي ايران منتشر مي شوند، دانست. باز هم با در نظر گرفتن همين دسته بندي ها به نظر مي رسد کارکردهاي مطبوعات محلي در ايران به شکل مناسب شناخته نشده است گرچه همگان بر اين باورند که اين دسته از مطبوعات به طور عمده نقش مهمي در انعکاس نيازها و مشکلات زندگي افراد يک منطقه يا محله داشته و پويايي و رشد آنها به توسعه کلي مطبوعات منجر مي شود و افزايش توجه مخاطبان نسبت به اين نشريات، افزايش تعداد خوانندگان مطبوعات در کل کشور را در پي خواهد داشت، اما به عقيده کارشناسان امر مطبوعات محلي در ايران چندان مورد توجه نبوده و به نوعي کارکرد آنها با نقص همراه است. با قاطعيت مي توان مسائل مالي و کمبود نيروي تحصيلکرده و متخصص را دو محور اصلي مشکلات و مسائل نشريات محلي در ايران دانست؛ دو مشکلي که خود خالق مشکلات بي شمار ديگري از جمله وابستگي شديد برخي از اين مطبوعات به نهادهاي دولتي يا بنگاه هاي اقتصادي شهرستاني است. با تمام اين اوضاع بعضاً در شرايط کنوني، برخي از نشريات محلي داراي جايگاهي به مراتب معتبر تر از رسانه هاي کشوري در نظر مخاطبان خاص خود هستند. کارشناسان همچنين معتقدند روزنامه هاي محلي با انتشار جزييات رويدادهاي محل، آنچنان مورد اعتماد جامعه خود شده اند که وقتي از يک نامزد انتخاباتي جانبداري کنند، به دليل همين اعتماد، مردم عمدتاً به اين نامزد راي مي دهند بنابراين اين روزنامه ها در اعلام جانبداري خود از يک نامزد نهايت دقت را به عمل مي آورند تا بعدها از آنها سلب اعتماد نشود. براي بررسي همه جانبه تر موضوع مطبوعات محلي و کارکردهاي آن در جامعه امروز ايران به سراغ علي اکبر قاضي زاده روزنامه نگار و مدرس دانشگاه رفتيم و در گفت وگويي که در ادامه مي خوانيد، ديدگاه هاي وي را در اين حوزه جويا شديم که متن کامل آن را در زير مي خوانيد.

sm62 — Sat, 13 Jun 2009 09:23:42 GMT

پيام مهم ميرحسين خطاب به ملت

تسليم اين صحنه آرايي خطرناك نخواهم شد

ملت شريف ايران
نتايجي كه براي دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري اعلام شد بهت آور است مردمي كه در صفهاي طولاني اخذ راي شاهد تركيب آرا بودند و خود مي دانند كه به چه كسي راي داده اند با حيرت تمام به شعبده بازي دست اندركاران انتخابات و صدا و سيما نگاه مي كنند. آنان اينك بيش از هميشه به دنبال آن هستند كه بدانند چگونه و توسط چه كساني و مقاماتي طرح اين بازي بزرگ ريخته شده است. اينجانب ضمن اعتراض شديد به روند موجود و تخلفات آشكار و فراوان روز انتخابات هشدار مي دهم كه تسليم اين صحنه آرايي خطرناك نخواهم شد. نتيجه آنچه كه از عملكرد متصديان بي امانت ديده ايم و مي بينيم جز تزلزل اركان نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران و حاكميت دروغ و استبداد نيست. اينجانب طبق وظيفه شرعي و ملي خويش به افشاي رازهاي پشت سر اين روند پرمخاطره خواهم پرداخت و آثار نابود كننده آن را بر سرنوشت كشور توضيح خواهم داد و ترس آن دارم كه ادامه وضع موجود همه نيروهاي موثر در نظام را به توجيه گراني دروغگو در مقابل مردم تبديل كند و دنيا و آخرت آنان را در معرض لطمه هاي جبران ناپذير قرار دهد.
به مسوولان توصيه مي كنم بيش از آن كه دير شود اين روند را فورا متوقف كنند و همگي به خط قانون و امانتداري از آراي ملت بازگردند و بدانند كه خروج از عدالت مشروعيت زداست. آنان بيش از هر كس ديگر از اين حقيقت باخبرند كه در اين كشور انقلابي بزرگ و اسلامي صورت گرفته است. كمترين پيام انقلاب ما اين است كه مردم آگاهند و در برابر كساني كه با تقلب روي كار بيايند تمكين نخواهند كرد.
اينجانب از همين فرصت استفاده ميكنم و ضمن تشكر از عواطف ملت بزرگوار ايران به آنان تذكر مي دهم كه ايران اين موجود آسماني متعلق به آنان است و نه متقلبان، اين آنان هستند كه بايد با هوشياري خود از آن حفاظت كنند. خائنين به آراء مردم ابايي از آن ندارند كه اين خانه پارسايان به آتش كشيده شود. ما موج عقلانيت سبز خود را كه برگرفته از تعاليم ديني و علايق ملت ما به اهل بيت پيامبر(ص) است با تمامي شور ادامه مي دهيم و با شورش دروغ كه در كشور طغيان كرده و چهره آن را آلوده است مبارزه ميكنيم، اما اجازه نخواهيم داد كه حركات ما شكل كور به خود بگيرد.
جا دارد از يكايك شهرونداني كه براي رساندن اين پيام سبز هر كدام ستادي بودند و تمامي ستادهاي مردمي و رسمي كه در انتخابات فعاليت ميكردند سپاسگذاري كنم و تاكيد نمايم كه تا رسيدن به نتيجه اي كه كشور ما لايق آن است همچنان به حضور و تلاش آنان نياز است.
و ما لنا الا نتوكل علي الله و قد هدانا سبلنا و لنصبرن علي ما اذيتمونا و ع لي الله فليتو كل المتوكلون

گفتگو

sm62 — Thu, 14 May 2009 10:04:18 GMT

كارنامه نشر در گفتگويم با زيبا جلالي ناييني

حضور در نمايشگاه كتاب ديگر غرور آفرين نيست

بالاخره بیست و دومین دوره نمایشگاه بین المللی کتاب تهران هم در مصلای تهران آغاز به کار کرد و نویسندگان و ناشران در تلاشند از فرصت به دست آمده برای عرضه آخرین آثارشان نهایت بهره برداری را داشته باشند. در آن سوی گود اما هستند ناشرانی که با دیدی انتقادی به کارنامه نشر در سال های اخیر، حمایت های دولتی را تنها محدود به قشری می دانند که کوچک ترین سهمی را در اعتلای فرهنگ این مملکت ندارند و عجیب آنکه از بیشترین حمایت ها نیز از جانب دولت برخوردارند. زیبا جلالی نایینی مدیر انتشارات شیرازه یکی از همین منتقدان است.او در گفت وگو با «سرمایه» از کم و کیف کارنامه نشر در این سال ها می گوید و اینکه از حضور در این دوره از نمایشگاه احساس مثبتی ندارد و آن را غرور آفرین نمی داند:

سرنوشت

sm62 — Mon, 04 May 2009 10:23:38 GMT

نه!هرگز شب را باور نكردم

چرا كه در فراسوي دهليزش

به اميد دريچه اي

دل بسته بودم

گپ آخر سرمايه

sm62 — Sat, 02 May 2009 14:24:06 GMT

گفتگويم با رييس سابق اتحاديه كارگران قراردادي

بيشترين فشار را كارگران متحمل مي شوند

همه ساله و با نزدیک شدن به اول ماه مه روز جهانی کارگر، تکاپوی جریانات و افراد فعال در بحث های کارگری از یک طرف و دولتمردان از طرف دیگر در جلب توجه افکار عمومی به اهمیت رعایت حقوق کارگران و لزوم حمایت همه جانبه از این قشر شریف و زحمتکش در حالی دوچندان می شود که به دلیل عدم رعایت تمامی موازین مرتبط با احقاق حقوق کارگران در بقیه ایام سال، این اظهارات و موضع گیری ها کمتر با اقبال جامعه کارگری کشور روبه رو می شود.امسال اما به دلیل در پیش بودن انتخابات ریاست جمهوری، رئیس جمهوری و داوطلبان انتخابات دهم به نحوی ویژه به طرح مطالبات کارگران و راهکارهایشان برای حل معضل قراردادهای موقت کار می پردازند . این موارد در کنار لزوم پاسداشت مقام کارگر ما را بر آن داشت تا به سراغ رجبعلی شهسواری رئیس سابق اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانی کشور برویم و در گفت وگویی نظرات وی را در این حوزه جویا شویم... ¦

آقای شهسواری، مهم ترین معضل جامعه کارگری امروز ایران را چه عاملی می دانید؟

امروز مشاهده می شود به وفور جنس هایی از خارج از کشور به داخل وارد می شود که همین میزان واردات بی رویه به ورشکستگی بسیاری از واحدهای تولیدی و البته اخراج کارگران از این واحدها انجامیده است. متاسفانه به دلیل موج واردات بی رویه، دیگر تولید بسیاری از کالاها برای تولیدکنندگان ما صرفه اقتصادی ندارد و در این شرایط طبیعی است یا مدیر این واحد کارگر خود را اخراج کند یا از وی با میزان مزد بسیار پایین بهره ببرد که در بسیاری از موارد کارگران ما مجبورند برای گذران امور به شرایط سخت کاری تن بدهند.

آیا فکر نمی کنید، می توان تدابیری اندیشید که به نحوی یا جلوی این واردات بی رویه را گرفت یا از تولیدکننده داخلی حمایت کرد؟

البته که می شود؛ ما اگر شرایط تولید را برای تولیدکنندگان مان تسهیل کنیم، وام هایی با بهره های بالا به آنها ندهیم که بازپرداخت همان وام ها به ورشکستگی واحدهای تولیدی بینجامد و شرایط را از مبادی گمرکی برای ورود بی رویه محصولات به داخل کشور محدود و سخت کنیم، معلوم است که شرایط بهتر از آنی می شود که الان هست.

نگاه حمایتی به کارگران را در این شرایط تجویز می کنید؟

بله، ما در تمام امور نگاهمان باید به نفع جامعه کارگری باشد و این در حالی است که به عنوان مثال در خصوصی سازی اصلاً منافع کارگران دیده نمی شود. اصلاً فکر نمی شود با خصوصی شدن بسیاری از سازمان ها و نهادهای مشمول، شرایط از اینی هم که هست بدتر می شود و مدیران آینده این سازمان ها چون فقط به سود و کسب سرمایه می اندیشند یا نیروهای خود را تعدیل می کنند یا شرایطی را فراهم می آورند که کارگران با حداقل مزد به ادامه کار راضی شوند و اینگونه است که من فکر می کنم در هر موضوعی طبقه کارگران مظلوم واقع شده و حقشان ضایع می شود. البته بسیاری از شرکت های خصوصی هم تقصیری در این زمینه ندارند زیرا آنها نیز عنوان می کنند از پشتیبانی برخوردار نیستند که خود پشتیبان کارگران شوند.

وضعیت قراردادهای کار را چگونه ارزیابی می کنید؟

امروز وقتی دولت و ادارات رسمی مبادرت به استخدام های قراردادی می کنند، دیگر ما چه توقعی از شرکت های خصوصی می توانیم داشته باشیم. آیا با این وضع کسی می تواند به شرکت های خصوصی اعتراضی را روا دارد. متاسفانه دولت که خود باید الگوی دیگران در این زمینه باشد در چارچوب منافع کارگران قدم برنمی دارد.من فکر می کنم امروز کارگران ما هم باید سهامدار شرکت ها شوند تا از این دریچه بتوانند حداقل منافعی را نصیب خود کنند در غیر این صورت و با وضعیتی که امروز مشاهده می شود، ما هر روز باید به دلیل اصل خصوصی سازی نهادها و سازمان ها، در انتظار بیکار شدن تعداد دیگری از کارگران زحمتکش ایرانی خود باشیم.